เจง 的个人资料Jub Jeng 照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
Jub Jengคำว่า อดทน กับ คำว่า รัก คำ ๆ ไหน สำคัญมากกว่ากัน |
|||||||||||||||||
|
เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา
2007年11月 ท้องฟ้า สายน้ำ และ ผืนดินท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ..ทำไมเวลาที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงคนที่เรารัก เราผูกพัน และบางครั้งก็รู้สึกเหงาด้วย เมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดติดกัน จนกระทั่งโลกได้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้น แผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป ห่างออกไปทุกที ทุกที จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมาก เลยไม่ได้ยิน นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกล และคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่าน แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า "เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้" พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่างๆเป็นรูปตามที่ แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้ "ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำ และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด" ก้อนเมฆก็ตอบว่า "อยู่บนนี้นานๆก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง" ท้องฟ้าเลยบอกว่า "ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเจ้ากลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า" จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งผ่านความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารัก คนที่เราผูกพัน และบางครั้ง ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย 2007年10月 ยินดี พรีเซ้น  2007年10月 October in 2007เดือนตุลา แล้วจ้า
ไม่รู้ว่าเดือนนี้จะเป็นยังไงต่ไป
มาเดือนนี้ เริ่มทำงานเข้าเดือนที่ 3 เข้าไปแล้ว
ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตการทำงานของเราจะเป็นยังไงต่อไป
ตอนนี้ ก็ปกติดีเรื่อย ๆ ปวดหัวบ้าง หัวหน้าคนเก่าไม่อยู่แล้วอะ
พี่ที่เค้ารับเราเข้าทำงานที่บริษัทนี้ ขอบคุณนะค่ะที่เลือกเราเข้ามาทำงานด้วย
ก็นะ ทำงานไปเรื่อย ๆ ตั้งใจพยายามให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ว่ายังไง จะพยายาม
เดือนนี้มีพี่เข้ามาทำงานใหม่ด้วย 2 คน เข้ามาตอนต้นเดือนคนนึงก็ท่าทางใจดีอะ สบายใจละเรา
ได้คนร่วมงานดี ๆ ก็ดีใจแล้ว พี่เค้าคงยังไม่ลาออกละม้าง ชิว ๆ ค่ะ เรื่อย ๆ ตอนนี้อยากหางานพิเศษทำอะ
รู้สึกว่าเงินเดือนที่ได้รับตอนนี้มันน้อย ไม่ค่อยจะพอใช้เท่าไหร่ กะว่าจะลองถามเพ่ที่ทำงานที่เค้าดูแลด้านร้านอาหารดู
ดูเพ่เค้าชอบคุยกะเราจริง ๆ ก็ดีนะมีเพื่อนคุยด้วย ชีวิตที่ทำงานตอนนี้เรื่อยเปื่อย รู้สึกเหมือนกันนะว่าแปลกไป ทำงานไป ๆ มา ๆ
รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมือนเพิ่งเข้ามาทำงานเลย รู้สึกเหมือนเข้ามางานที่นี่นานละ อิอิ
เรื่องงาน สบาย ๆ ส่วนเรื่องส่วนตัวนะหรอ เหอะ ๆ
ไม่เป็นอย่างที่คิดเท่าไหร่ บางทีก็รู้สึก แปลก ๆ ห่าง ๆ กันไปตามประสา
คนทำงาน กะคนเรียนอะนะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องทะเลาะกันอีกสักกี่ครั้ง
ตอนนี้ เวลานี้ เป็นว่าเป็นไงเป็นกันนะ
ไม่ว่าไง ก็คงไม่อยากทิ้งกันไปง่าย ๆ เหมือนกันใช่มะ
2007年9月 ไปกินเหล้าดีค่ะเพื่อน ๆ
ไม่ได้เข้ามาพิมพ์ไรนานมากมายอะ
เครื่องคอมที่ออฟฟิศเล่นเนตได้แต่เข้ามาอัพเดทไม่ได้
ทำงานมาได้ 2 เดือนนิด ๆ แล้ว ไม่รู้ว่าจะผ่านโปรหรือปล่าวเนี่ย
งานก็เรื่อย ๆ เริ่มเข้าที่กับมันแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าใช่งานที่ชอบหรือปล่าว
อิอิ ทำงานมายังไม่มีตังค์เก็บเลย ใช้เงิน เยอะมากช่วงนี้ไม่อยากไปเที่ยวไหนเท่าไร
แต่ใจอยากไป ก็ไป 555 ชีวิตสุขจนล้นอะช่วงนี้ ก็ไม่ได้ไรมากมาย ตอนนี้ กำลัง ชิว ๆ กับหลาย ๆ อย่าง
ช่วงนี้ม่ามี้ก้อเรื่มอาการดีขึ้นไม่ป่วยมากมายแล้ว แต่ก้อยังไปหาหมออยู่บ้างเปนบางเวลา ก็เค้าไปหาหมอปกติแหละ
เอาเปนว่าเมื่อวานไปกินข้าว เอ๊ย .. ไปกินเหล้า วันเกิด ท้อป มา เหอ ๆ เพื่อนโตอะ ตอนนี้เรียนอยู่หอการค้าอะ เหอ ๆ ไปเนียน
ไปนั่งกินกันที่ร้านบายันทรีอะ อยู่แถว ๆ รัชดา นั่งรอโตมารับที่บ้าน ไม่จิ นอนรอแป๊ปนึง แบบว่านอไม่หลับอะ ไข้ขึ้นนิด ๆ อะ แต่ด้วยความอยากไป
กินเหล้า เมาแล้วหลับ แต่เมื่อวานหลับตั้ง 6 โมงเช้า เหอ ๆ กินเหล้าไปหลายอยู่ เมา ๆ เล็ก ๆ เต้นกระจาย
เดือนหน้าไปใหม่นะ อยากกิน อยากเที่ยว อยากอยู่กะเธอ นาน ๆ ๆ 2007年8月 บรรยากาศ เหงา ๆ
ดีจ้า เดือนนี้เดือนไรเอ่ย
ยังจำกันได้หรือปล่าว ???
ว่าเดือนนี้มีความสำคัญอย่างไร กับ น้องเจง
....อ๊ะ ๆ จำกันไม่ได้อะดิ ไม่รู้ช่ายม๊า ....
ก็เดือนนี้เมื่อ ๒๓ ปีที่แล้ว วันที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๒๗
เป็นวันเกิดของ เด็กหญิงขนิษฐา น้องนุชสุดท้องของครอบครัวสุขสันต์
แต่ตอนนี้เปลี่ยนแล้ว เป็นนางสาว สมบูรณ์ อภิกมลกุล
อิอิ ตอนนี้ยังคงเป็นนางสาวอยู่น๊า ก็ยังไม่มีใครมาขอนี่นา หุหุ
ปีนี้เป็นวันเกิดครบรอบ ๒๓ ขวบแล้ว
เจงยังไม่รู้ว่าปีนี้จะเป็นยังไง จะดี หรือ จะเลวร้ายไม่รู้
รู้แต่ว่า ก่อนวันเกิดไม่สบายต้องไปโรงพยาบาล เจาะเลือด อะ
เศร้า เจ็บมากมาย เกลียดหมอ โรงบาล แล็วก็เข็มฉีดยามากมายที่สุดเลย
ตอนแรกหมอไม่แน่ใจว่าเราเป็นไร มีอาการส่อแวว ตั้ง ๒ โรคแหน่ะ
ไม่เป็น ไข้เลือดออก ก็ เป็นไข้หวัดใหญ่ แต่สุดท้ายแล้ว อาการไข้ก็ดีขึ้น
แต่ก็ต้องไปหาหมอ เจาะเลือดไปตรวจอยู่ดี สรุป แล้วเป็น ไข้หวัด ติดเชื้อไวรัส
โชคยังดีนะเนี่ยที่ไม่ต้องถึงกับนอนโรงบาล แต่ก็เกือบไปแล้วล่ะ หมอบอกถ้าไข้ไม่ลด อาการไม่ดีขึ้น
ต้องไปหาใหม่แล้วก้อต้องนอนโรงบาล เช็คอาการต่าง ๆด้วย อิอิ รอดพ้นมาได้ก็ดีใจแย้ว
วันนี้ กับ วันเหงา ๆ ที่ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ เรา
แระแล้ว เราก็ได้เจอกับบรรยากาศเหงา ๆ และวันที่ว่างเปล่าอ้างว่าง แระเดียวดาย
วันนี้อยู่บ้านคนเดียวซะส่วนใหญ่ ตื่นมาเจอป๊ะป๋า ล้างห้องน้ำ ทำงานบ้าน แล้วก็ไปหาม่ามี้ที่โรงบาล
ส่วนเราเองตื่นมาโทรศัพท์ กินกล้วยไปลูกนึง แก้หิว แระก็กลับไปนอนต่อ
วันนี้หิวแต่เช้าเลย เนื่องจากเมื่อวานกินไม่อิ่ม นอนดึก แล้วก็นะ กินไปน้อยเมื่อตอนเย็น
แต่กินไปเยอะเมื่อช่วงเช้า ๆ สาย ๆ ตกเย็นหิว ไม่ได้กินเลยปวดท้อง นิด ๆ พอดีว่าช่วงบ่ายงานเยอะอะ
ก้อเลยไม่ด้หาไรรองท้อง กว่าจาออกจากออฟฟิศก้อ สองทุ่มกว่าเกือบสามทุ่มเข้าไปแล้ว
แวะไปเซ็น ไปเดินส่งงานอีกด้วย กว่าจาออกจากห้างก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่มครึ่ง
ทีนี้เดินมาสยาม ด้วยความที่เห็นของช๊อปไม่ได้ก็เลยแวะเดินเล่นแป๊ปนึง คลายเครียดอะ หลังทำงานมาทั้งวัน
วันนี้อารมณ์ปรวนแปร ที่สุดอะ ด้วยความที่ว่าเราโดนปลุกด้วยโทรศัพท์ด้วยไง
ตื่นมาหลายรอบอะ นอนไม่ค่อยหลับ
โดนปลุกอีกครั้งเมื่อตอนเที่ยงกว่า ๆ ที่นี้เลยหลับไม่ลงแล้วอะ อากาศมันร้อนแล้ว
วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่เลย เป็นเพราะว่าเราโดนปลุกรู้มั้ย
เฮ้อ... วันนี้ตื่นมาพร้อมกับรู้สึกว่างเปล่า เหงา ๆ ยังไม่ก็ไม่รู้ จริง ๆ นะ
ด้วยความที่ว่าวันนี้อากาศร้อน ๆ หนาว ๆ แล้วก็อยู่บ้านคนเดียวด้วยไงอะคับ
เมื่อคืนนี้ก็หลับ ๆ ตื่น ๆมาทั้งคืนแล้ว ช่วงนี้เป็นอย่างนี้มาหลายคืนมากแล้วอะ เครียดละม้าง
จริง ๆ ช่วงนี้ก็เป็นกังวลหลาย ๆ เรื่องเลยนะ
ไม่ว่าม่ามี้ไม่สบาย อีกแล้วอะขอรับเพ่น้อง มันทำให้รู้สึกถึงความเป็นห่วง
แล้วก็เซรงสุด ๆ เลย รู้สึกแย่ ๆ ถึงแย่มาก ๆ อะไม่ได้ไปเยี่ยมม่ามี้ที่โรงบาลเลย
ไม่รู้อาการตอนนี้เป็นยังไงบ้าง วันนี้อากาศไม่ดีฝนตกด้วย
อยู่บ้านทำความสะอาดบ้าน ถูห้องนอน แล้วก็หน้าห้อง บันไดขึ้นบ้าน กว่าจะทำเสร็จก็เย็นแล้ว
เฮ้อ .. เหนื่อยหน่าย ไม่อยากทำไรเลย
ความรู้สึก เหงา ๆ มาพร้อมฝนพรำ ๆ ไม่ชอบเลย
ตอนนี้ช่วงนี้ตากฝนไม่ได้ด้วย เด๋วม่ามี้กลับบ้านมาแล้วเจอเราเป็นหวัดจายิ่งไม่สบายใจไปกันใหญ่
ช่วงนี้ยิ่งไม่ค่อยได้คุยกาน ปกติอยู่บ้านก้อได้เจอกันทั้งวัน แต่วันไหนไปทำงานก็จะได้เจอกันแค่ช่วงเช้า
ก่อนไปทำงาน พอตกเย็นก็เจอบ้างไม่เจอบ้างแล้วแต่บางวัน วันไหนรถติดมาถึงบ้านดึกก็ไม่ได้เจอ
เฮ้อ..... เมื่อไหร่จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกานน๊า
ช่วงนี้เลยละรู้สึกว่าที่บ้านมีเรื่องไรแปลก ๆ เหมือนกับว่าเรารู้สึกได้อะ
ป๊ะป๋า ก็เครียด ๆ เรื่องม่ามี้
ม่ามี้เครียด ๆ เรื่องลูกๆทั้งสามคน
ส่วนเจงเครียด ๆ เรื่องงาน
แล้วก็เจ้ฮั้ว กะ เจ้ย้ง ก็คงเครียดๆ เรื่องงานเหมือนกันม้าง
เฮ้อ.. ยิ่งโตยิ่งปวดหัว อยากกลับไปเป็นเด็กอะ
คิดเถิงแม่ ขึ้นมา น้ำตาพาลจะไหล
เมื่อไรจะได้กลับบ้านน๊า .. ถ้าไม่มีม่ามี้อยู่สักคน ..
ครอบครัวเราจะเป็นยังไงต่อไปนะ
สงสารปะป๊า เป้นกังวลที่สุดเลยเวลาม่ามี้ไม่สบาย
ขอให้ม่ามี้หายป่วยไว ๆ นะ กลับบ้านมาเมื่อไหร่ เจงจะเป็นเด็กดี
ไม่ดื้อ ไม่ออกไปเที่ยวแล้ว อยู่บ้านกับม่ามี้
วันไหนที่ ม่ามี้ไม่อยู่ เจง คงจะอยู่ไม่ได้เช่นกัน
รัก ม่ามี้ ปะป๋า เจ้ ๆ นะ
..สายธาร..
....ความรัก...
......ความจริงใจ..
..ครอบครัว............
.....สายใย ที่ผูกพัน..........
คิด เถิง กัน บ้าง นะ
เป็นห่วง เธอที่สุดเลย .. หมูอ้วน ..
|
|
|||||||||||||||
|
|
